Hz. Resulullah (s.a.a)

Habib-i Kibriyâ sensin ey Resul Server-i Enbiyâ  sensin ey Resul Cümle-yi kâinât canına fedâ Hâtem-i Enbiyâ sensin ey Resul Seninle

Bir muazzam pâdişâhsın ki, kulundur cümle şâh Kurb-i “Ev Ednâ”ya vaz’oldu seninçin tahtgâh Nüh felek, heft zemin ancak sana bir

Araya araya bulsam izini İzinin tozuna sürsem yüzümü Hak nasibeylese, görsem yüzünü Yâ Muhammed canım arzular seni Bir mübarek sefer

Benem ol aşk bahrisi Denizler hayran bana Derya benim katremdir Zerreler umman bana Kaf dağı zerrem değil Ay u güneş

Nazargâh-ı ümmette gencine-i vefâsın Güzergâh-ı rahmette âyine-i safâsın Hazergâh-ı zulmette lem’a-yi istifâsın Sen Ahmed u Mahmud u Muhammed Mustafâ’sın Gehî

Kudûmün rahmet-i zevk-u sefâdır yâ Resûlallah Zuhûrun, derd-i uşşâka devâdır yâ Resulallâh Seninle erdiler zâta, dahi envâ-i lezzâta İşin erbâb-ı

Tecellâ-i cemalinden Habibim nevbahar âteş Gül âteş, bülbül âteş, sünbül âteş, hâk-ü-hâr âteş Şua-ı âfitabındır yakan bilcümle uşşâkı Dil âteş,

Canım kurban olsun senin yoluna Adı güzel, kendi güzel Muhammed Söylenirsin cümle âlem dilinde Adı güzel, kendi güzel Muhammed Terâzinin

Âlemlere rahmet olan Muhammed Seni yaradana kurban olayım Bir adın Muhammed, bir adın Ahmed Seni yaradana kurban olayım Seni methetmeye

Yâ Resûl; lütfun bağında mürg-i-veş nâlâneyim Âsitân-i izzetinde, beste-pây divâneyim Yanmışam hüsn-ü cemalin şem’ine pervâneyim Ben Resûl-i Kibriyâ’nın bülbül-ü nâlânıyam

Nasıl bir mübârek geceydi yâ Rab Muhammed dünyaya geldiği gece Felekler oynayıp, cihân güldü hep Annesi sevinip güldüğü gece Göklerde