Yazar: Ali

Mah-i muharremde derd-i hicranda Sah Hüseyin der de yanar aglarim Zemin ü asüman bütün matemde Sah Hüseyin der de yanar

Ezelden gönül verdik sirr-i Yasin Ta-Ha’ya Sultan-i ilm-i ledün Muhammed Mustafa’ya Esrar-I noktayi Be nurül –ehadül –ahmed Hamse-I Al-I Aba

Sen ruhsun, biz beden ya Resulallah Beden ruh olmadan neye yarar ki İnsanlık gemidir, sen de Nuh’usun Gemi Nuh olmadan

Kırk gün oldu Hüseyn’im Veda edeli sana Geçirdiğim her günüm Sanki bin yıldı bana Hicranından Hüseyn’in Bin dirildim, bin öldüm

Karanlıklar çöküyor Şam’dan Resul dinine! Kılıç, kan, sabır, feryat, dinmeyen bir zelzele.. Çöller, ufuklar dolmuş otuz bin satılmışla; Yetmiş üç

Bir özlemin buruğundaydı kerbelaçiçeği; Bir filiz, daha yeni açılmış bir gonca, Bir haykırıştır zamanının kerbela’sında, İffetinde bir melek, Cesaretinde ise

ÖZGÜRLÜĞÜN SESİ YÜKSELİYOR KERBELADA, KULAKLARI PATLATIRCASINA, YÜREKLERİ DAĞLATIRCASINA, BAKIN! FERYATLAR YANKILANIYOR SAHRADA, ÇOCUKLAR BAĞRIŞIYOR, YÜREKLER YANIK. BAKMAZ MISIN? EY İNSAN!

ADEM’İN YARATILIŞINDA BİR ÇAMUR PARÇASI, NUH’UN GEMİSİNİ TAMAMLAYAN BİR TAHTA PARÇASI OLAYDIM, SÜRÜKLESEYDİM İNSANLIĞI KURTULUŞA, EYÜB’UN BİRER GÖZ YAŞI OLAYDIM,

FATIMA’YDI NUH’UN GEMİSİNDE, FATIMA’YDI NİL’İ GEÇEN, FATIMA’YDI İBRAHİM’LE BERABER NARIN İÇİNDE, FATIMA’YDI HİRA’DA VAHYİN ŞAFAĞINDA. BİR NUTFEYDİ MERYEM’İN İFFETİNDE, BİR