Çünkü insanlar arasında dünyevi işlerde dahi amellerin değeri, onlardaki niyetlere göre değerlendirilmektedir. Şu örneklere dikkat edin: Ameliyat yapan cerrah doktorlarda göğüs yarıyorlar, bıçak çeken kabadayılar da. Ancak insanlar, bunarlın birisine hizmet diyor, diğerine cinayet. Birisine para veriyor, diğerini cezalandırıyor. Aynı doktorun yaptığı iş, bir kere sadece ve sadece para kazanmak için yapıyor; nitekim para eksik bile olduğunda hastanın hayatının riske girmesi onu o kadar da ilgilendirmiyor. Ama bir kere de bir insanı kurtarmak için yapıyor. Yine bu ikisi insanların gözünde hiçbir zaman aynı görülmez.

Bir başka örnek: Mesela dört kişi düşünün ki çeşitli nedenlerden dolayı su içmiyor. Birisi susamadığı için su içmiyor; ikincisi küstüğü için içmiyor, üçüncüsü dördüncü şahıs benden daha çok susuzdur, ona verin içsin diyor. Yapılan işlem hepsinde aynıdır; ancak niyetler farklı olduğu için insanlar tarafından aynı değerlendirilmiyor. Paralarda gerçek parayı sahtesinden ayıran içinde bulunan ince bir tel. Evet insanla rabbi arasında muhkem bir bağ olması gerekir, o da ihlas ve takarrup niyetidir. Eğer o bağ  olmaz veya koparsa, insanla Rabbinin arasında ilişki kesilir ve amel kabul olmaz.