Hakkını alamaz mazlum ve yetim

Namuslu namussuz bilinmez ki kim
 
Zulüm tufanı var; esmez bir nesim

Nerdesin ey umut, artık gelsene

Mert bildiklerimiz namert sofrada

Yanıyor bu oda yaş da, kuru da

Herkeste bir telaş: "Kim var sırada?"

Sabrımız tükendi, artık gelsene

Münafık baş tacı, mu'min mihnette

Düşmanlık bol, dostluklar emanette

Kalpler iflâs etti, gözler nöbette

Nerdesin tek çare, artık gelsene

 

            Dilimi kökünden kesseler bile

            Gözlerime miller çekseler yine

            Çağırırım seni, umudum diye

            Deccâl çoktan gelmiş, sen de gelsene

                                        Habip Mert