Bayramlar sancıdır

Takatsiz dizlerimde

Bayramlar inmedir

Yüreğimde, ciğerimde

Bayramlar baharın müjdesini

Vermezler bana

Bayramlar burar, incitir

Kan kusturur bedenime

Şehir kokuşur ellerimde

Yıldızlar söner

Sövgüm artar... kanım hortlar... depreşirim

İntikam tugaylarım

Sarar şehrin etrafını

Kerbel çığlıkları...

Rüzgar olup üşütür beni

Öfkem büyür amma

Uysallaştırır beni

Kahırla yürürüm

Şehrin arka sokaklarında

İsyanım bastıramaz

İnmekte olan yağmuru

Boynum büküktür, lânetlerim dik

Çocuklar...

Bayramın müjdecisi çocuklar

Sizler de bir hâl oldunuz artık

Özgürlük sizlerle

Hemhâl olurdu eskiden

Kokuşuyorsunuz artık

Masum değilsiniz

Sizlere gıpta ederdim

Tortulanmış günahlarımla

Siz simge olurdunuz

Kokuşmuşlukta esenliğe

Yanaklarınız ışık saçardı

Gözleriniz ümit

Şeker yetmiyor artık...

Kokuşmuşluklar görücüye çıkar bayramlarda

Siner kokusu

Taa... kaldırımlara dek

Topraklarda gayrı

Kötü mü kokuyor nedir

İrinler yeşeriyor

Boy veriyor asmalardan

Günah resmileşti

İktidar buldu kendine

Yezitler kol geziyor

Nâmahremlerin avlusunda

Zürriyetinden tünüyor

Zillet tohumları

Tağutlar el öptürüyor dindarlara

Küheylan küskün dağlarda

Yaresi katrelenmekte

Bitkin, ama mağrur bakıyor

Çöllerin ardından

Bazen hoyratça fırlıyor

Koşuyor çatlayana dek

Sonra soluyor nefretle

Bayram denen panayıra

Yaşamak...

Bayram denen hatıra

Sabırla dayanmalı

Yapacak bir şey yok

Gelecektir bir gün

"Hüseyn'in vârisi"

O zaman başlayacak

Bayram merasimleri...

Küheylan fırlayacak

O zaman dağlardan

Hüseyn baş kaldıracak mezarından

O zaman ineceğim şehrin tepesine

Hüseyn'in atıyla yıkacağım şehri

O zaman Ali'nin gamıyla geleceğim...

Hüseyn'in öcüyle ezeceğim...

Fâtıma'nın ahıyla doğrayacağım...

Zeyneb'in öfkesiyle can alacağım...

Melekler o zaman

Gıpta edecekler bana

İmansızlar...

Korkudan imana gelecekler

"İmâm-ı Ümmet" gülümseyecek

"Kevser Havuzu"ndan

Bayram, anlamını bulacak

Ehl-i Beyt'in öcü alınacak

                               Ali Avni