Hüseyn'in nohesin "Dilriş" yazanda

Müselman sehlidir ki kâfir ağlar

Kör olmuş gözlerin gan tuttu Şimr'in

Ki görsün öz elinde hançer ağlar

Hüseyn'in köyneyi Zehrâ elinde

Çeker geyha kıyâmet, mahşer ağlar

Atanda Hermele ok Kerbelâ'da

Göreydin düşman ağlar, leşker ağlar

Gucağında göreydin Ümm-ü Leylâ

Alıp na'şı Aliyy-i Ekber ağlar

Rubâb, nisgil döşünde süt görende

Aliyy-i Esğer'i, yad eyler ağlar

Başında kakül-i Ekber hevâsı

Yer ağlar, sünbül ağlar, enber ağlar

Yazanda Âl-i Tâhâ nohesin men

Kalem gördüm sızıldar, defter ağlar

Ali, şaqq-ül gamer, mihrap tilit qan

Kulak ver, mescid okşar, minber ağlar

Ali'den "Şehriyâr", sen bir işâre

Kucaklar kabri, Mâlik Eşter ağlar

           Seyyid Muhammed Hüseyin

                       " Şehriyâr"