Geri Beslemeler:Yazılar Yorumlar

Bulunduğunuz yer: Ana Sayfa » Sizden Gelenler » Din Kapısı (Efgan Usta)

Vefa etmedi bu ümmet Muhammed’in göz nuruna,

Yakıldı din kapısı, dini korumak adına.

Lanetlenmiş bir tekme, girince din evine,

Zehra’nın ilk kurbanı Muhsin çıktı önüne,

Murteza gayretiyle verdi kendini öne,

Kurban etti doğmamış, pak canını dinine.

Zeynep, Hasan, Hüseyin o gün hüzün şehrinde,

Ağladılar birlikte peygamberin evinde.

Kucakladı dizini evvel mazlum-i âlem,

Âlemleri titretti bu dayanılmaz elem.

Hayberleri fetheden ilahi el bağlandı,

Allah rızası için, Zulfikar kında kaldı.

Zehra dedi: Ya Ali, gece defneyle beni,

Görmesin akbabalar yaralı cenazemi.

Gelmesinler kabrime kıranlar kaburgamı,

Yarın mahşer gününde affetmem ben onları.

Muhammed-ul Emin’in, Ali idi emini,

O, kırmıştı her zaman hainlerin belini

Hıyanet etmişlerdi emanet-i Resul’e,

Utanıyordu Ali emaneti vermeye.

Uzandı titrek eli Resul’ün yer içinden,

İstedi Zehra’sını yaralı can Ali’den.

Dedi: sakın darılma bu perişan Ali’ye

Anlatır olanları aziz kızın Fatime.

Asırlardır bu sahne canlanıyor âlemde,

Yanan kapı sır olmuş ah çeken sinelerde.

Yetmez mi Gül-i Zehra bu zulüm zuhuruna?

Gel artık al intikam anan Zehra adına.

Efgan USTA – 2004
Eyyam-i Fatimiyye

Yorum Yaz

Yorumunuz

*

© 2010 Alevisesi.com · Tüm Hakları Saklıdır.